Het water is tot op de bodem kristal helder en licht op in zachte groentonen. Dan zwemt Dusty voorbij in een zilveren stroomlijn, sierlijke zonlicht golven glijden over haar gratie als een gouden sluier.

Niet dat 28 april nou direct in mijn geheugen gegrift staat. Ik heb het zelf ook moeten opzoeken. Maar dan is het precies tien jaar geleden dat de allereerste Nederlandstalige Dolphin Address op Internet verscheen.

Met je eerlijkheid te koop lopen kan gauw het tegengestelde gevolg hebben. Maar wat doe je wanneer je het bent en je dit te kennen moet geven? Dat is zo ongeveer mijn probleem wanneer ik in Dublin moet zijn.

Langs het struikelpad naar beneden, iedere steen uitgeprobeerd en elke misstap pijnlijk herinnerd. Ontsloten door zekere stappen en genoten met dansende voeten. Iedere dag meer bloemen, verbijsterend blauwe gentiaantjes, verlegen viooltjes en naakte sleutelbloemen.

Onlangs heeft de American Association for the Advancement of Science besloten om walvisachtigen te beschouwen als niet-menselijke personen en beschermd door hun eigen grond(!)wet. Een bepaald nobel gebaar van de mensheid, tenminste als het verwezenlijkt zou worden.

Als je de zwaartekracht wilt manipuleren kun je natuurlijk appels gebruiken. Maar door acht kilo appels aan je loodgordel te hangen heb je niet hetzelfde resultaat als met acht kilo lood. Qua gewicht, boven water wel, maar onder water dien je het gewicht van het door de appels verplaatste water er weer van af te trekken.

Als die appel naast het hoofd van Isaac Newton was gevallen, zouden wij ons nu bewust zijn van de zwaartekracht? Het klopt natuurlijk niet om zo'n essentieel fenomeen buiten te sluiten, maar zwaartekracht is niet zo vanzelfsprekend als je denkt.

Eigenlijk is het halen van adem niet helemaal waar, want normaliter ligt het klaar voor je neus. En je hoeft er ook niet bij na te denken. Maar als je dat wel doet kun je het nog knap benauwd krijgen.

Ik zou er niet over prakkiseren om nota bene in Dolphin Address een verhandeling op te nemen die gewijd is aan een onderwerp als nierdialyse. Ware het niet dat mijn buiten bestaan mij tot uitzonderlijke aanpassingen heeft genoopt.

In een reportage over de trek van grijze walvissen langs de westkust van de Verenigde staten werd een observatie gedaan van een staartloos individu dat desondanks goed met de school meekwam. Dat klinkt verbazingwekkend, behalve dat daar een verklaring voor is.

Kan een dolfijn zich vervelen? Nou en of! En dat vinden ze net zo min leuk als wij. Daar wordt in dolfinaria dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Als een dolfijn geen kunstje wil doen gaat ie gewoon een poosje solitair, eenzame opsluiting dus. Dat zal hem leren.

Een woedende aflandige wind versnelt witte kammen die lijken op een breed verspreide zwerm zeemeeuwen. Dichter bij de kust vervlakt de spiegel in de luwte van de rotsen, maar wordt opgeheven door deinende waterbergen.

Toegegeven, 2011 was een mager jaar voor Dolphin Address. Gelukkig kan ik de schuld aan mezelf geven. Om precies te zijn, het komt allemaal van mijn nieren.